Bieżący rok oznacza początek wdrażania kluczowych wymogów, jakie na branżę e-commerce nakłada rozporządzenie PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation). Unijny akt prawny nr 2025/40, obowiązujący bezpośrednio w Polsce, zmienia zasady projektowania opakowań transportowych, kładąc nacisk na eliminację tzw. pustej przestrzeni. Oznacza to konieczność rezygnacji z nadmiarowych kartonów na rzecz optymalizacji wagi i objętości przesyłek.
Podsumowanie
Prowadzę e-biznes.pl od 1999 roku. Zapisz się, by co piątek otrzymywać selekcję newsów i mój autorski komentarz.
• 50 proc. limitu: Do 2030 roku maksymalny dopuszczalny wskaźnik pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych i transportowych zostanie ograniczony do połowy objętości.
• Bezpośrednie stosowanie: Przepisy PPWR są rozporządzeniem UE, co oznacza ich bezpośrednią wykonalność w Polsce, bez konieczności długotrwałej implementacji do prawa krajowego.
• Koszty ROP: Nowy system Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta uzależni wysokość opłat od wagi i rodzaju materiału, penalizując nadmierne pakowanie.
Harmonogram zmian i limity objętości
Wchodzące w życie regulacje kończą okres, w którym wielkość opakowania była elementem strategii marketingowej. Prawodawca unijny w rozporządzeniu PPWR wskazuje, że opakowanie musi być adekwatne do funkcji ochronnej towaru, a jego waga i objętość zminimalizowane. Projektowanie generujące zbędne puste przestrzenie staje się niezgodne z przepisami o compliance.
Lata 2026–2030 to okres przejściowy, w którym nastąpi stopniowe zaostrzanie norm. Docelowo, w 2030 roku, firmy będą musiały wykazać, że współczynnik wolnej przestrzeni w ich opakowaniach nie przekracza 50 proc. Wyłączenia z tego obowiązku przewidziano jedynie dla wąskich grup produktów, takich jak towary chronione oznaczeniami geograficznymi czy opakowania wielorazowego użytku. Niedostosowanie się do tych wymogów będzie wiązać się z ryzykiem prawnym oraz karami administracyjnymi.
ROP i ekomodulacja kosztów
Wdrażanie przepisów unijnych zbiega się z reformą polskiego systemu Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (ROP). Zmiany w ustawie o opakowaniach i odpadach opakowaniowych wprowadzają mechanizm, w którym koszty utylizacji ponoszą podmioty wprowadzające opakowania na rynek.
Opłata opakowaniowa będzie naliczana od każdego kilograma materiału. System ten wykorzystuje tzw. ekomodulację, różnicując stawki w zależności od surowca:
• Niższe stawki: Dla opakowań łatwych do recyklingu i wielokrotnego użytku.
• Wyższe stawki: Dla materiałów wielowarstwowych, kompozytów i tworzyw trudnych w przetworzeniu.
Zasada jest czytelna: im cięższe i większe opakowanie, tym wyższa opłata obciążająca przedsiębiorcę. Nadmiarowy karton przestaje być neutralnym wypełniaczem, a staje się mierzalną pozycją w budżecie operacyjnym firmy.
Wpływ na strategie biznesowe
Dla sektora B2B i e-commerce optymalizacja pakowania staje się wymogiem ekonomicznym. Utrzymywanie dotychczasowych standardów, w których mały produkt wysyłany jest w dużym pudełku, wpłynie negatywnie na rentowność sprzedaży ze względu na skumulowane opłaty środowiskowe.
Zmianę w podejściu do procesów logistycznych potwierdzają eksperci rynku opakowań.
Prawo to podstawa, wraz z którą równie szybko zmienia się rynek. Nadmiarowe opakowania coraz częściej nie są postrzegane jako optymalna strategia marketingowa czy wartość dodana, lecz jako brak szacunku – wobec środowiska i wobec klienta. To, co jeszcze niedawno było normą, dziś zaczyna działać wizerunkowo przeciwko marce. Dziś coraz częściej chodzi o to, jak zapakować mądrzej. Optymalizacja opakowań stała się ważnym elementem strategii biznesowe – zauważa Jarosław Kamiński, Dyrektor zarządzający Rajapack.
Przedsiębiorcy muszą przygotować się na audyt stosowanych rozwiązań pakowych pod kątem nowych wskaźników efektywności (waga/objętość) oraz ich klasyfikacji w systemie opłat ROP.
