Universal Commerce Protocol (UCP) to nowy, otwarty standard techniczny, którego celem jest ujednolicenie komunikacji między platformami handlowymi a autonomicznymi agentami AI. Inicjatywa wspierana przez konsorcjum ponad 20 firm – w tym Google czy Shopify – umożliwia oprogramowaniu dokonywanie transakcji w imieniu użytkowników bez konieczności tworzenia dedykowanych integracji dla każdego sklepu.
Podsumowanie
Prowadzę e-biznes.pl od 1999 roku. Zapisz się, by co piątek otrzymywać selekcję newsów i mój autorski komentarz.
• Ujednolicenie standardu: UCP definiuje wspólny język dla checkoutu, uwierzytelniania (OAuth 2.0) i zarządzania zamówieniami
• Wsparcie gigantów: Projekt jest rozwijany przy współpracy podmiotów takich jak Google, Stripe, Adyen, Zalando oraz Walmart.
• Bezpieczeństwo: Protokół integruje się z AP2 (Agent Payments Protocol), zapewniając kryptograficzne dowody autoryzacji.
• Brak barier wejścia: Rozwiązanie jest typu open-source, co umożliwia jego implementację zarówno przez korporacje, jak i mniejsze podmioty e-commerce.
Architektura i funkcjonalności protokołu
Głównym problemem, który adresuje Universal Commerce Protocol, jest fragmentacja rynku. Dotychczas każdy agent AI wymagał osobnej integracji z konkretną platformą sprzedażową. UCP wprowadza model, w którym sprzedawca deklaruje swoje funkcje (capabilities), a agent AI automatycznie je rozpoznaje i wykorzystuje.
Standard definiuje trzy krytyczne obszary cyklu handlowego:
1. Checkout: Zarządzanie koszykiem zakupowym i procesem finalizacji płatności.
2. Identity Linking: Uwierzytelnianie tożsamości użytkownika oparte na standardzie OAuth 2.0.
3. Order Management: Monitorowanie statusu zamówienia, od momentu wysyłki aż po ewentualne zwroty.
Istotnym elementem architektury jest bezpieczeństwo transakcji realizowanych przez boty. Wykorzystywane są tzw. mandaty AP2, czyli kryptograficzne potwierdzenia, że użytkownik wyraził zgodę na wykonanie płatności przez agenta w określonych limitach.
Zastosowanie w B2B i B2C
Wdrożenie UCP zmienia sposób interakcji klienta ze sklepem. W modelu B2C konsumenci mogą finalizować zakupy bezpośrednio z poziomu interfejsów konwersacyjnych (np. Gemini, Copilot Studio), bez konieczności przechodzenia na stronę sklepu. Użytkownik definiuje parametry, takie jak limit wydatków (np. do 200 PLN) czy kategorie produktów, a agent realizuje proces zakupowy w tle.
Z perspektywy prawnej i księgowej, sprzedawca (e-sklep) pozostaje tzw. Merchant of Record. Oznacza to, że mimo pośrednictwa agenta AI, sklep zachowuje pełną kontrolę nad logiką biznesową i pozostaje stroną umowy sprzedaży.
W sektorze B2B protokół otwiera drogę do automatyzacji procesów zaopatrzeniowych – agenci mogą samodzielnie negocjować warunki, składać zamówienia i realizować płatności w ramach ustalonych limitów.
Wymogi wdrożeniowe dla sprzedawców
Adaptacja Universal Commerce Protocol wymaga od właścicieli sklepów internetowych przygotowania infrastruktury danych. Podstawowe kroki obejmują:
• Posiadanie aktywnego konta w Google Merchant Center (niezbędne do integracji z ekosystemem Google).
• Uporządkowanie danych produktowych (tytuły, ceny, stany magazynowe).
• Konfigurację obsługiwanych metod płatności (handlerów) w profilu UCP.
Platformy płatnicze (np. Stripe, Visa) muszą z kolei zaimplementować obsługę tokenów UCP w swoich systemach autoryzacji oraz zintegrować się z wybranymi rozwiązaniami checkoutowymi. Deweloperzy tworzący agentów AI są zobowiązani do wdrożenia mechanizmów odkrywania (discovery), które pozwalają oprogramowaniu wysyłać zapytania do plików konfiguracyjnych sklepu (/.well-known/ucp) i negocjować dostępne funkcjonalności.
