re-commerce

Re-commerce (reverse commerce, recommerce) to handel produktami, które już raz opuściły fabrykę — używanymi, zwróconymi, poleasingowymi, odnowionymi lub odzyskanymi z innego kanału. W odróżnieniu od klasycznej sprzedaży nowych towarów, źródłem podaży nie jest producent ani dystrybutor, lecz poprzedni właściciel: konsument odsprzedający rzecz, klient zwracający zamówienie, firma wymieniająca flotę sprzętu. Produkt przechodzi zwykle przez etap weryfikacji, czyszczenia lub naprawy, a następnie wraca na rynek z odpowiednią informacją o stanie.

W e-commerce re-commerce realizuje się na kilka sposobów. Platformy C2C, takie jak Vinted czy OLX, pośredniczą między osobami prywatnymi. Marketplace ogólne, np. Allegro, prowadzą osobne kategorie na produkty używane i refurbished, często z gwarancjami sprzedawcy. Producenci elektroniki uruchamiają własne programy trade-in i sprzedają odnowiony sprzęt pod własną marką. Sklepy odzieżowe budują kanały second-hand obok podstawowej oferty, traktując je jako element strategii zrównoważonego rozwoju.

Dla sprzedawcy re-commerce to zarówno szansa, jak i odrębna dyscyplina operacyjna. Marże na towarze używanym bywają wyższe niż na nowym, bo koszt pozyskania jest niższy, ale dochodzą koszty weryfikacji, gradingu, naprawy i obsługi reklamacji — przy towarze nieidentycznym każdy egzemplarz wymaga indywidualnego opisu i zdjęć. Logistyka odwrotna, obsługa zwrotów towaru używanego oraz kwestie podatkowe (procedura VAT marża) odróżniają ten model od klasycznej sprzedaży.

Wzrost re-commerce wiąże się z presją kosztową po stronie konsumenta i z trendami środowiskowymi. Dla sklepów internetowych jest to także sposób na zagospodarowanie zwrotów, które w klasycznym modelu trafiałyby do likwidacji — wyspecjalizowane platformy outletowe skupują takie partie i odsprzedają je końcowym klientom.